2 umstoßen; wegstoßen; (rücksichtslos) über … hinweggehen; jmdn. aus dem Sattel heben.
【蹴落とす】
け・おと~すけ・おと~すke·oto~su30
2 umstoßen; wegstoßen; (rücksichtslos) über … hinweggehen; jmdn. aus dem Sattel heben.
| Gebrauchsbeispiele | ||
|---|---|---|
|
階下へ蹴落とす
階下へ蹴落とす
|
|
||
|
同僚を蹴落として出世する
同僚を蹴落として出世する
|
|
||
| Mizenkei |
けおと•さ
けおと•そ
|
|---|---|
| Ren’yōkei |
けおと•し
|
| Shūshikei | けおと•す |
| Rentaikei |
けおと•す
|
| Kateikei | けおと•せ |
| Meireikei |
けおと•せ
|
Kommentare