2 kräftig abschlagen; abhacken; abhauen.
【叩き切る】
たたき・き~るたたき・き~るtataki·ki~ru42
2 kräftig abschlagen; abhacken; abhauen.
| Mizenkei |
たたきき•ら
たたきき•ろ
|
|---|---|
| Ren’yōkei |
たたきき•り
たたきき•っ
|
| Shūshikei | たたきき•る |
| Rentaikei |
たたきき•る
|
| Kateikei | たたきき•れ |
| Meireikei |
たたきき•れ
|
Kommentare